Poikilos

Vivre, c’est fabriquer du passé

Archive pour la catégorie 'LIBRI'

Libri « Më kujtohet » në ShtepiaeLibrit.com

Posté : 14 juin, 2011 @ 2:34 dans LIBRI | Pas de commentaires »

 

Libri Librin  « Më kujtohet » mund ta gjeni në librarinë  Adrion (Pallati i Kulturës)

Kontakt : 

 

Votre nom : (oblig.)
Votre email : (oblig.)
Site Web :
Sujet :
Message : (oblig.)
Vous mettre en copie (CC)
 

Shkrimtari

Posté : 8 juin, 2011 @ 10:59 dans LIBRI | Pas de commentaires »

 

Shkrimtari dans LIBRI Antoine-Wiertz-Lexuesja

Lexuesja e romanit, Antoine Wiertz

 

Shkrimtari

Ajo i ka lexuar të gjithë librat e tij, e njeh nëpërmjet librave. Është një burrë për të cilin thuhet – dhe ai vetë e thotë – “se pëlqen gratë” : formulë magjike ku mund të prehesh një moment (është gjithmonë e këndshme për një grua të lexojë një shkrimtar që e do, duke lexuar ajo ka përshtypjen se ai mendon për të). Ajo e dëshiron, do t’i pëlqente që ta takonte; kur e lexon, ka tmerrësisht dëshirë të bëjë dashuri me atë, vetë ai kthehet në personazh,  egziston, jeton, fletët dhe boja nuk krijojnë asnjë pengesë. Sigurisht ajo çuditet që fjalët mund të ngjallin dëshirën për të bërë dashuri, por kështu qënka : qan kur Zhan Valzhani shtrin mbi shtratin e tij rrobat e vogla të Kozetës, qesh kur doktori i Fjalorit mjeksor i ka të gjitha sëmundjet përveç hidrartrozës së shërbëtores, dhe kur shkrimtari vështron gratë që kalojnë në rrugë, ajo ka dëshirë të bëjë dashuri me të. Që fjalët ngjallin emocione të fuqishme, ndjenja si dhëmshuria dhe mëshira, (dhe kjo s’është pak) ; por që ato të arrijnë të prekin trupin, fundin e barkut, të na çojnë në ngashërime, qeshje, dëshira, – e pra, duhet ta jetosh që ta besosh.

Camille Laurens, “Dans ces bras-là”

 

Përktheu YD

Letër nga J.

Posté : 3 juin, 2011 @ 2:43 dans LIBRI | Pas de commentaires »

Ylli i dashur,  

Nëse virtualisht  libërthin tënd “Më kujtohet” unë e kisha marrë që atë ditë që më thoje, realisht e mora në dorë para 1 ore dhe sapo arrita në zyrë, pasi piva kafen (e dytë) fillimisht e hapa apo më saktë e pashë “rastësisht” nga mbrapa. 

Aty pashë Yllin e përhershëm, gjithmonë YLL megjithë “trashëgiminë” e F.-së, dhe pamja jote si përherë prej intelektuali, më atë mendimin gjysëm qesëndisës e gjysëm serioz në sy e në buzë. Dhe kaq më mjaftoi për të ndjerë kënaqësi… pastaj  po aty, në paragrafin  e tretë ti përmendje pastruesen me zilen dhe mua përnjëherë m’u çfaq Xhumja dhe episodi me kovën në klasë… dhe sigurisht ju ktheva menjëherë parathënies  së ëmbël sikur po haja krem karamel (ta dish që une vdes për krem karamel) dhe kënaqësinë e të lexuarit ma vuri në dukje “Xhumja” e zyrës sime që më tha : “ Po lexon ndonjë libër të bukur ?”…. dhe kur erdha tek episodi i biçikletës tek dyqani i parë afër Gjykatës u mallëngjeva se “m’u kujtua” dhe mua rrengu i prindërve të mi kur ja kërkoja dhe ata më thonin “bëja me sy” dhe unë e bëja me të dy sytë, por ata më thonin prapë “jo, jo, duhet vetëm me një sy…” dhe atëherë unë fillova të përpiqem që të mësoja të luaja vetëm njërin sy…. (që më vonë më hapi probleme, por ky është një kujtim tjetër…)

E ndala leximin për të të shkruar këto rradhë sepse do humbisja pa të shprehur emocionin që po më ngjallnin kujtimet e tua…; sigurisht s’dua të mbuloj çdo kujtim tëndim me të miat por duke u ndalur në ca “pikanteza” dua të shpreh kënaqësinë për afërsinë që paskemi patur në mendje edhe si fëmijë…

 

…ora 09.15/ me disa ndërprerje (për arsye pune) arrita tek kënga e Mao Ce Dunit… sa për të qeshur, edhe për faktin që të hënën pritëm ca kineze të CINHUA-së dhe me ca shoqe të pak a shumë moshës sonë po kujtonim këtë këngë por memorja jonë ishte ndalur te “tajasen-i” që vazhdonte me la-la-la mao ce dun…

Më bëre të qesh kushedi sa here…dhe tani tek ajo “vieni casa, vieni” me kujtove përkthimin e shprehjes “vaj-me-det!” (në rrethana të ngjashme) me “olio con mare”. O Ylli pata frikë se e kishe “harruar” Zydi Demnerin… shyqyr JO, por shpresoja dhe tek të kujtuarit e “Sallam i freskët, special njitashi sa erdhi, dhe marmallati i freskët special nji tashi sa erdhi…” dhe ti që thoje “marmallati ka dy muj aty, është myk fare…”

…. Jam shumë e ngazëlluar nga leximi i librit (që e mbarova/ora është 14.00 por e kam ndërprerë disa herë për arsye “punë-zyre”) dhe jam bërë pak si kalama… u futa në një atmosferë krejt tjetër… është një libër për NE, brezin TAMAM TE HUMBUR, që i mbajmë mend të gjitha ato gjëra e që ato gjëra na bëjnë të kujtojme të tjera e të tjera dhe që duke e lexuar të duket se s’paska qenë dhe aq keq atëherë megjithë mjerimin e madh dhe varfërinë e madhe shpirtërore e mediokritetin rrethues…

Ja dhe një arsye më shumë për të të pasur xhan. URIME  për gjithçka që bën në jetë… nqs kudo fut këtë shpirt që penetron në ato rreshta që ke shkruar, jam e sigurtë që do të kesh sukses.

Përqafime

J.

p.s.sa veta kanë menduar që inicialet tek pema ishin të vetat ???

——————————————————————————————————————————–

Libri “Më kujtohet” gjendet në Tiranë në librarinë Vera, rruga e Durrësit numër 5, në librarinë Adrion (Pallati i Kulturës), si dhe në librarine « E për7shme », rruga Jul Variboba. 152 faqe. Çmimi 500 lek.

12345
 

Mariage Ingrid et Florent |
ANIMATION (CHATEAU GONFLABLE ) |
BIENVENUE dans mon Univers ... |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | Moi, Lilith
| venez chez zabuzobe ça peu ...
| Cours en ligne Infocom